چقدر در مورد کوپلینگ ها می دانید؟
کوپلینگ به وسیله ای گفته می شود که دو شفت یا یک شفت و یک بخش چرخان را به هم متصل می کند و در فرایند انتقال حرکت و قدرت به هم می چرخد و در شرایط عادی از هم جدا نمی شود. گاهی اوقات آن را نیز به عنوان یک دستگاه ایمنی برای جلوگیری از قطعات متصل به بار بیش از حد و نقش در حفاظت از اضافه بار استفاده می شود.
مقدمه مختصر
کوپلینگ ها را کوپلینگ نیز می نامند. یک جزء مکانیکی که برای اتصال محکم شفت رانندگی و شفت رانده شده در مکانیسم های مختلف برای چرخش به هم و انتقال حرکت و تورک استفاده می شود. گاهی برای اتصال شفت ها و قسمت های دیگر (مانند چرخ دنده، پولک و غیره) نیز استفاده می شود. اغلب از دو نیمه تشکیل شده است که به ترتیب با کلید یا تناسب تنگ به هم متصل می شوند و به انتهای دو شفت بسته می شوند و سپس دو نیمه به نوعی به هم متصل می شوند. کوپلینگ همچنین می تواند به دلیل ساخت و نصب نادرست، تغییر شکل یا انبساط حرارتی در حین کار و غیره (شامل انحراف محوری، انحراف شعاعی، انحراف زاویه ای یا انحراف جامع) انحراف بین دو شفت را جبران کند؛ و ضربه را کاهش داده و لرزش را جذب کنید.
بیشتر کوپلینگ هایی که معمولاً مورد استفاده قرار می گیرند استاندارد یا استاندارد شده اند. در شرایط عادی تنها لازم است نوع جفت شدن را به درستی انتخاب کرده و نوع و اندازه جفت شدن را مشخص کنیم. در صورت لزوم می توان ظرفیت بار لینک های آسیب پذیر را بررسی و محاسبه کرد؛ هنگامی که سرعت بالا است، نیروی centrifugal لبه بیرون و تغییر شکل عنصر الاستیک نیاز به بررسی، و بررسی تعادل، و مانند آن.
انواع
کوپلینگ ها را می توان به دو دسته کوپلینگ های سفت و کوپلینگ های انعطاف پذیر تقسیم کرد.
کوپلینگ های سفت و سخت توانایی بافر و جبران جابجایی نسبی دو محور را ندارد که نیاز به هم ترازی سخت گیرانه دو محور دارد، اما این نوع جفت شدن دارای ساختار ساده، هزینه ساخت پایین، و مونتاژ و مونتاژ و مونتاژ است. ، تعمیر و نگهداری مناسب، می تواند بی طرفی بالا از دو شفت، تور انتقال بزرگ، و برنامه گسترده اطمینان حاصل شود. معمولا استفاده می شود کوپلینگ فلنگ، کوپلینگ آستین، و کوپلینگ گیره.
کوپلینگ های انعطاف پذیر را می توان به کوپلینگ های انعطاف پذیر بدون عناصر الاستیک و کوپلینگ های انعطاف پذیر با عناصر الاستیک تقسیم کرد. نوع سابق تنها توانایی جبران جابجایی نسبی دو محور را دارد، اما نمی تواند بافر کند و لرزش را کاهش دهد. رایج ها لغزنده هستند. کوپلینگ بلوک، کوپلینگ دنده، کوپلینگ جهانی، و کوپلینگ های زنجیره ای، و غیره؛ نوع اخیر شامل عناصر الاستیک است، علاوه بر توانایی جبران جابجایی نسبی دو محور، دارای توابع بافر و میش نیز می باشد. با این حال، تورک منتقل شده با استحکام عنصر الاستیک محدود می شود و به طور کلی به خوبی جفت شدن انعطاف پذیر بدون عناصر الاستیک نیست. معمولا استفاده می شود کوپلینگ پین آستین الاستیک، کوپلینگ سنجاق الاستیک، کوپلینگ آلو شکل، و کوپلینگ از نوع تایر. کوپلینگ ها، کوپلینگ های فنر سرپنتین، و کوپلینگ های رید و غیره.
الزامات عملکرد
با توجه به شرایط کاری مختلف، کوپلینگ باید عملکرد زیر را داشته باشد:
(1) تحرک. تحرک کوپلینگ به توانایی جبران جابجایی نسبی دو جزء چرخان اشاره دارد. عواملی مانند خطاهای ساخت و نصب بین اجزای متصل، تغییرات دما در طول عمل و تغییر شکل بار و غیره، همگی الزاماتی را برای قابلیت حمل مطرح می کنند. عملکرد منقول بار اضافی بین شفت ها، یاتاقان ها، کوپلینگ ها، و دیگر بخش های ناشی از جابجایی نسبی بین اجزای چرخان را جبران یا تسکین می دهد.
(2) بالشتک زدن. برای موارد که در آن بار اغلب آغاز شده است و یا تغییر بار کار، کوپلینگ باید عناصر الاستیک است که نقش در بافر و میراپینگ برای محافظت از تکان دهنده نخست و ماشین کار از آسیب داشته باشد.
(3) امن و قابل اعتماد ، با قدرت کافی و زندگی خدمات.
(4) ساختار ساده ، مونتاژ مناسب ، disassembly ، و تعمیر و نگهداری.
انتخاب
انتخاب نوع جفت شدن در هنگام انتخاب نوع جفت شدن، موارد زیر باید در نظر گرفته شود.
(1)اندازه و ماهیت از تور به انتقال، الزامات برای توابع بافر و میرا، و اینکه آیا ممکن است طنین رخ می دهد.
(2)جابجایی نسبی محور دو شفت ناشی از خطاهای ساخت و مونتاژ، بار شفت و تغییر شکل انبساط حرارتی، و حرکت نسبی بین قطعات است.
(3)ابعاد مجاز و روش های نصب فضای عملیاتی لازم برای سهولت مونتاژ، تنظیم و نگهداری است. برای کوپلینگ های بزرگ می توان بدون حرکت محوری شفت را از هم بکاهد و مونتاژ کرد.
علاوه بر این، محیط کار، زندگی خدماتی، روغن کاری، آب بندی، و اقتصاد نیز باید در نظر گرفته شود و سپس با اشاره به ویژگی های کوپلینگ های مختلف، نوع جفت شدن مناسبی را انتخاب کنید.







