فرزکاری متعارف در مقابل فرز کاری صعودی
فرز کاری متعارف. نقطه A ممکن است سخت کار کند.
شکل گیری تراشه در هنگام صعود.
یک برش میلز میتواند در دو جهت بریده شود، گاهی اوقات معروف است یا بالا و بالا و پایین .
فرزکاری متعارف (سمت چپ): ضخامت تراشه با ضخامت صفر شروع می شود و تا حداکثر افزایش می یابد. برش در ابتدا بسیار سبک است که ابزار برش نمی دهد، اما در سراسر سطح مواد اسلاید، تا زمانی که فشار کافی ایجاد شود و دندان به طور ناگهانی گاز می خورد و شروع به قطع می کند. این ماده (در نقطه A در نمودار، سمت چپ) تغییر شکل می دهد، کار را سخت کرده و ابزار را خالی می کند. رفتار کشویی و گزش یک ماده ضعیف را در بر می گیرد.
صعود کردن فرز (راست): هر دندان ماده را در یک نقطه مشخص قرار می دهد و عرض برش در حداکثر شروع می شود و به صفر می رسد. چیپس در پشت برش قرار دارد و منجر به برداشت راحت تر می شود. دندان بر روی ماده مالش نمی دهد و بنابراین عمر ابزار ممکن است طولانی تر باشد. با این حال، صعود کردن می تواند بارهای بزرگتری را به دستگاه اعمال کند و به همین دلیل برای دستگاه های فرز بزرگتر یا ماشین هایی که در شرایط خوب نیستند توصیه نمی شود. این نوع میلز عمدتا بر روی میلز با استفاده از یک ضدعفونی کننده استفاده می شود .
